Inauguracja nowego roku akademickiego

Tradycją Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie jest obchodzenie uroczystej inauguracji nowego roku akademickiego w dniu 20 października. Ta data jest związana z wydarzeniami jesieni 1939 roku w Pelplinie, kiedy to wymordowano większość duchowieństwa miasta biskupiego.

366. rok akademicki w najstarszej uczelni na Pomorzu rozpoczął się od Mszy świętej w Bazylice katedralnej, której przewodniczył Biskup Pelpliński Ryszard Kasyna wraz z moderatorami, profesorami i wykładowcami tejże uczelni. W homilii biskup pomocniczy Wiesław Śmigiel podkreślił, że „sercem formacji seminaryjnej jest kaplica, kierownictwo duchowe i taka atmosfera, która sprawia, że kleryk, przyszły kapłan, nawiązuje osobistą relację z Panem Jezusem, aby potem mógł nią podzielić się z ludźmi”, a także zwrócił on uwagę, że „w wychowaniu człowiek powinien stawać się coraz bardziej człowiekiem”.

Sesja inauguracyjna gromadzi zawsze bardzo wielu gości ze środowisk naukowych i samorządowych. Rektor Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Pelplińskiej ks. prof. dr hab. Wojciech Pikor w przemówieniu inauguracyjnym przedstawił wyjątkowy czas obchodów 25 – lecia diecezji pelplińskiej, jednak podkreślając ciągłość historii pelplińskiego seminarium od 1651 roku. Ks. Pikor zauważył dynamiczny rozwój pelplińskiej uczelni, w której posługuje 58 wykładowców. Tę zależność przedstawił w sprawozdaniu rektorskim z roku akademickiego 2016/2017 ks. dr Tomasz Huzarek, pełniący funkcję wicerektora w WSD w Pelplinie. Alumni podczas ubiegłorocznej formacji uczestniczyli w licznych sesjach naukowych, warsztatach, sympozjach, a także sami realizowali zadania pastoralne organizując weekendowe rekolekcje m.in. Kleryckiego Koła Misyjnego, Kleryckiej Grupy Caritas, Młodzieżowe Rekolekcje „Nie Tylko dla Aniołów” oraz inne posługi duszpasterskie.

Wykład inauguracyjny wygłosił ks. prof. dr hab. Jan Walkusz, kierownik katedry Historii Kościoła Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego w Lublinie, ponadto poeta (niektóre przetłumaczono na język niemiecki i angielski), twórca piosenek, pieśni, esejów, artykułów, rozpraw, monografii i recenzji, autor ponad 630 publikacji, w tym 31 książek autorskich oraz kilkunastu pod redakcją. Należy do 9 towarzystw naukowych krajowych i zagranicznych, w tym Komisji Historycznej PAN, Światowej Rady Badań nad Polonią oraz jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Wykład ks. prof. Walkusza obejmował zagadnienie reorganizacji struktur diecezji pelplińskiej po roku 1992, podkreślając ciągłość historii od 1243 roku do dnia dzisiejszego. Diecezja chełmińska obejmowała niegdyś rozległy teren Pomorza i ziemi lubawskiej, co ograniczało szybkie przemieszczanie się duchownych. Dlatego papież Jan Paweł II w konsultacji z nuncjuszem apostolskim w Polsce bp. Józefem Kowalczykiem dokonał reorganizacji struktur Kościoła w Polsce. Zmiana terytorialna spowodowała również wewnętrzne zmiany diecezjalne oraz konieczność tworzenia nowej sieci dekanatów i rejonów duszpasterskich.

Diecezja pelplińska odziedziczyła kościół katedralny w Pelplinie pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP, w 1960 roku uhonorowany tytułem bazyliki mniejszej. Nazwę nowo utworzona diecezja otrzymała od miasta stołecznego, stosownie do powszechnej praktyki Kościoła. Reorganizacja struktur Kościoła w Polsce, została przeprowadzona decyzją papieża Jana Pawła II, który postulował: „(…) organizacja ta ma na celu pełniejsze dostosowanie misji Kościoła, czyli wszechstronnie podjętej ewangelizacji, do wymogów i wymagań, jakie stawiają czasy, w których żyjemy i w których wypadnie żyć następnym pokoleniom na naszej ojczystej ziemi”. Dokonał tego bullą Totus Tuus Poloniae populus. Nowym biskupem pelplińskim mianowany został bp. Jan Bernard Szlaga, wcześniej biskup pomocniczy diecezji chełmińskiej.

W słowie końcowym Biskup Pelpliński zwrócił uwagę klerykom, aby pamiętali być zawsze misjonarzami Jezusa Chrystusa. Wszyscy ochrzczeni są misjonarzami, gdyż człowiek wierzący nie może zachować wiary dla siebie. Każdy wierzący, a szczególnie alumn, powinien potrafić dzielić się wiarą i mieć świadomość przynależności do Chrystusa i Kościoła. To powoduje inne spojrzenie na świat, że to nie ja jestem „pępkiem świata”, lecz jestem powołany do miłości, będąc „z” i „dla” drugiego człowieka w aspekcie braterskim.

Wspólne wspomnienie wydarzeń z dnia 20 października 1939 roku zakończyła wieczorna Msza święta w bazylice katedralnej w intencji pomordowanych tegoż dnia przez hitlerowców.